پیرمردی صبح زود از خانه‌اش خارج شد. در راه
با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید .

عابرانی که رد می‌شدند به سرعت او را به اولین
درمانگاه رساندند .
پرستاران ابتدا زخم‌های پیرمرد را پانسمان
کردند. سپس به او گفتند: "باید
ازت عکسبرداری بشه تا جائی از بدنت آسیب و
شکستگی ندیده باشه"
پیرمرد غمگین شد، گفت عجله دارد و نیازی به
عکسبرداری نیست .

پرستاران از او دلیل عجله‌اش را پرسیدند .
زنم در خانه سالمندان است. هر صبح آنجا می‌روم
و صبحانه را با او
می‌خورم. نمی‌خواهم دیر شود !
پرستاری به او گفت: خودمان به او خبر می‌دهیم.
پیرمرد با اندوه گفت : خیلی متأسفم. او آلزایمر
دارد. چیزی را متوجه
نخواهد شد! حتی مرا هم نمی‌شناسد !
پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی‌داند شما چه
کسی هستید، چرا هر روز صبح
برای صرف صبحانه پیش او می‌روید؟
پیرمرد با صدایی گرفته، به آرامی گفت: اما من
که می‌دانم او چه کسی است...!

منم عاشق مرا غم سازگار است،تویی معشوق ،تو را با غم چه کار است!؟

تو پادگان چشات رژه رفتم، بی وفا سهم من از عشق تو کلاغ پر بود؟؟!

دانشمندان موفق به تولید  گل کلم های ارغوانی ،سبز و نارنجی شدند .

 این سبزیجات متحیر کننده که از گل کلم سفید بدست امده اند و بعضی دانشمندان انها را حتی مفید تر از نوع سفید می دانند مزه مشابهی با نوع سفید دارند با این تفاوت که بارنگهای براقشان میز های غذا را جلایی تازه خواهند داد .

کمپانی اروپایی  Syngenta  تاکید می کند که گل کلم های رنگین کمانی تولیدی این شرکت نتیجه چندین دهه اطلاح نژادی است و  کار مهندسی ژنتیک نیست .

البته این اولین باری نیست که گل کلم های رنگی در انگلستان دیده شده اند ولی اولین باری است که این نوع محصولات به بازار عرضه می شوند .

گل کلم های رنگین کمانی حتی پس از پخت نیز رنگ خود را حفظ می کنند.البته در امریکا گل کلم های رنگی چندین سال است که عرضه می شود .

همچنین در مورد هویج های نارنجی جالب است بدانید  که تا قرن ۱۷ میلادی تنها  هویج های سفید ،زرد و ارغوانی  مورد مطرف اروپایی ها بود  و رنگدانه نارنجی توسط فردی هلندی که متخصص اصلاح نژاد گیاهان بود برای جشن جشن خانوادگی پادشاهی هلند به هویج اضافه شد.

امروزه همه ، همه چيز را در مورد Valentine و فلسفه نامگذاريش مي دانند، اما حتي اسم "سپندار مذگان" [سپندار مزدگان یا جشن اسفندی]به گوششان نخورده است.

  كمتر كسي است كه بداند در ايران باستان، نه چون روميان از سه قرن پس از ميلاد، كه از بيست قرن پيش از ميلاد، روزي موسوم به روز عشق بوده است!

 جالب است بدانيد كه اين روز در تقويم جديد ايراني دقيقا مصادف است با 29 بهمن، يعني تنها 3 روز پس از والنتاين فرنگي! اين روز "سپندار مذگان" يا "اسفندار مذگان" [سپندار مزدگان یا جشن اسفندی] نام داشته است. فلسفه بزرگداشتن اين روز به عنوان "روز عشق" به اين صورت بوده است كه در ايران باستان هر ماه را سي روز حساب مي كردند و علاوه بر اينكه ماه ها اسم داشتند، هريك از روزهاي ماه نيز يك نام داشتند. بعنوان مثال روز اول "روز اهورا مزدا"، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، انديشه) كه نخستين صفت خداوند است، روز سوم ارديبهشت يعني "بهترين راستي و پاكي" كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهريور يعني "شاهي و فرمانروايي آرماني" كه خاص خداوند است و روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندار مذ [سپندارمزد] لقب ملي زمين است. يعني گستراننده، مقدس، فروتن. زمين نماد عشق است چون با فروتني، تواضع و گذشت به همه عشق مي ورزد. زشت و زيبا را به يك چشم مي نگرد و همه را چون مادري در دامان پر مهر خود امان مي دهد. به همين دليل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان [سپندارمزدگان] را بعنوان نماد عشق مي پنداشتند. در هر ماه، يك بار، نام روز و ماه يكي مي شده است كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن مي شد، جشني ترتيب مي دادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمين روز هر ماه مهر نام داشت و كه در ماه مهر، "مهرگان" لقب مي گرفت. همين طور روز پنجم هر ماه سپندارمذ [سپندارمزد] يا اسفندار مذ نام داشت كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشني با همين عنوان مي گرفتند.

سپندار مذگان [سپندار مزد] جشن زمين و گرامي داشت عشق است كه هر دو در كنار هم معنا پيدا مي كردند. در اين روز زنان به شوهران خود با محبت  هديه مي دادند. مردان نيز زنان و دختران را بر تخت شاهي نشانده، به آنها هديه داده و از آنها اطاعت مي كردند.

 ملت ايران از جمله ملت هايي است كه زندگي اش با جشن و شادماني پيوند فراواني داشته است، به مناسبت هاي گوناگون جشن مي گرفتند و با سرور و شادماني روزگار مي گذرانده اند. اين جشن ها نشانه ی فرهنگ، نحوه زندگي، خلق و خوي، فلسفه حيات و كلا جهان بيني ايرانيان باستان است. از آنجايي كه ما با فرهنگ باستاني خود ناآشناييم شكوه و زيبايي اين فرهنگ با ما بيگانه شده است. نقطه مقابل ملت ما آمريكاييها هستند كه به خود جهان بيني دچار مي باشند. آنها دنيا را تنها از ديدگاه و زاويه خاص خود نگاه مي كنند. مردماني كه چنين ديدگاهي دارند، متوجه نمي شوند كه ملت هاي ديگر شيوه هاي زندگي و فرهنگ هاي متفاوتي دارند. آمريكاييها بشدت قوم پرستند و خود را محور جهان مي دانند. آنها بر اين باورند كه عادات، رسوم و ارزش هاي فرهنگي شان برتر از سايرين است. اين موضوع در بررسي عملكرد آنان بخوبي مشهود است. بعنوان مثال در حالي كه اين روزها مردم كشورهاي مختلف جهان معمولا به سه، چهار زبان مسلط مي باشند، آمريكاييها تقريبا تنها به يك زبان حرف مي زنند. همچنين مصرانه در پي اشاعه دادن جشن ها و سنت هاي خاص فرهنگ خود هستند.

اطلاع داشتن از فرهنگ هاي ساير ملل"و"مرعوب شدن در برابر آن فرهنگ ها" دو مقوله كاملا جداست.با مرعوب شدن در برابر فرهنگ و آداب و رسوم ديگران، بي اينكه ريشه در خاك، در فرهنگ و تاريخ ما داشته باشد، اگر هم به جايي برسيم، جايي ست كه ديگران پيش از ما رسيده اند و جا خوش كرده اند!

براي اينكه ملتي در تفكر عقيم شود، بايد هويت فرهنگي تاريخي را از او گرفت. فرهنگ مهم ترين عامل در حيات، رشد، بالندگي يا نابودي ملت ها است. هويت هر ملتي در تاريخ آن ملت نهاده شده است. اقوامي كه در تاريخ از جايگاه شامخي برخوردارند، كساني هستند كه توانسته اند به شيوه مؤثرتري خود، فرهنگ و اسطوره هاي باستاني خود را معرفي كنند و حيات خود را تا ارتفاع يك افسانه بالا برند. آنچه براي معاصرين و آيندگان حائز اهميت است، عدد افراد يك ملت و تعداد سربازاني كه در جنگ كشته شده اند نيست؛ بلكه ارزشي است كه آن ملت در زرادخانه فرهنگي بشريت دارد.

درد من از حصار برکه نيست، درد من زيستن با ماهياني است که حتی فکر دريا به ذهنشان خطور نمی کند!

اگر قادر نيستي خود را بالا ببري همانند سيب باش تا با افتادنت انديشه‌اي را بالا ببري (دكتر علي شريعتي)

بزرگترین آرزوم اینه کوچکترین آرزوت باشم.

از جداشدن نوشتی رو تن زخمی هر برگ
گریه کردم و نوشتم نازینم یا تو یا مرگ
به تو گفتم باورم کن میون این همه دیوار
تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدا نگهدار
بنویس مهلت موندن یه نفس بود
سهم من از همه دنیا یه قفس بود
بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم
سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم

من که تو بن بست غربت
زخمی از آوار پاییز
فکر چشمای تو بودم
با دلی از گریه لبریز
شب عاشقونه ی من که حروم شد
مهلت بودن با تو که تموم شد
ندونستم باید از تو می گذشتم
وقتی از غربت چشمات می نوشتم

بنویس مهلت موندن یه نفس بود
سهم من از همه دنیا یه قفس بود
بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم
سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم

از جداشدن نوشتی رو تن زخمی هر برگ
گریه کردم و نوشتم نازینم یا تو یا مرگ
به تو گفتم باورم کن میون این همه دیوار
تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدا نگهدار
بنویس مهلت موندن یه نفس بود
سهم من از همه دنیا یه قفس بود
بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم
سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم
-------------------------------------------------------------------
خواننده: معین / لینک گوش دادن آهنگ: http://www.semahal.com/g.htm?id=27184

با تشکر از شهاب

پیشاپیش ولنتاین بر همه ی پسر و دخترهای گل ایرانی

مبارک باد

به راستی که ای کاش هنوز هم ایرانی بودیم...
ای کاش سنت ها را فراموش نمی کردیم...
ای کاش رسم و رسومات نیک نیاکانمان را به لحظه ای شادی غربی ترجیح نمی دادیم
ای کاش هنوز هم آتش می کردیم و آتش را نماد خیلی چیزها می دانستیم...
ای کاش هنوز هم از روی آتش می پریدیم و می گفتیم:
"زردی من از تو... سرخی تو از من"
و ای کاش ترقه و باروت و ... جای آتش مقدس را نمی گرفتند...

شايد هنوز دير نشده باشد كه روز عشق را از ۲۵ بهمن (Valentine) به ۲۹ بهمن (سپندار مذگان ايرانيان باستان) منتقل كنيم.

ولنتاين در اردبيل !!! خديجه : رحيم آقا تو بيلميري امروز چه روزيه ؟ رحيم : والا فچ ميکنم روز جهاني مبارزه با محيط زيست ! ها ؟ خديجه : يوخ بابا ! امروز ولرم تايمه ! رحيم : ها ؟! ولرم تايم نمنه ؟!خديجه: بابا تو مجله نوشته بود روز عشگه ! روز احساساته! روز من و شوماست! رحيم: شوما کيه؟! ها ؟! بچه بپر برو اون چاگو رو از آشپزخونه بيار

عشق خود يک عذاب است اما محروم بودن از آن مرگ است شکسپير

میدونی اوج رفاقت کجاست؟ . . . . اینکه به یاد رفیقی باشی که به یادت نیست . . . . ببین من الان اوج رفاقتم

گر بوسه می خواهی

گر بوسه می خواهی بیا، یک نه دو صد بستان برو

این جا تن بی جان بیا، زین جا سراپا جان برو

صد بوسه ی تر بخشمت، از بوسه بهتر بخشمت

اما ز چشم دشمنان، پنهان بیا، پنهان برو

هرگز مپرس از راز من، زین ره مشو دمساز من

گر مهربان خواهی مرا، حیران بیا حیران برو

در پای عشقم جان بده، جان چیست، بیش از آن بده

گر بنده ی فرمانبری، از جان پی فرمان برو

امشب چو شمع روشنم، سر می کشد جان از تنم

جان ِ برون از تن منم، خامُوش بیا سوزان برو

امشب سراپا مستیم، جام شراب هستیم

سرکش مرا وَزْکوی من افتان برو؟ خیزان برو

بنگر که نور حق شدم، زیبایی ی مطلق شدم

در چهره ی سیمین نگر، با جلوه ی جانان برو.

سیمین بهبهانی

اینم عکس روژان خوشگل من که الان ۶ ماهشه!

اینم ثمین خانوم گل دختر ناز الموتی

اين موشك، يك راكت كاوشي است كه از جمله مقدمات اوليه پرتاب ماهواره به مدار است و وظيفه شناسايي محيط پروازي ماهواره‌ها قبل از پرتاب را انجام مي‌دهد.
اين موشك شامل بيش از 10 هزار تنوع قطعه در اجزاي مختلف اعم از موتور، بدنه، هدايت و كنترل است كه كارشناسان رشته‌هاي مختلف دانشگاهي طي 10 سال گذشته ساخت تمامي اجزاي آن را بومي نموده و اينك صنايع هوافضاي جمهوري اسلامي قادر به ساخت كامل آن مي‌باشد.
يك محصول از اين نوع موشك در مركز سازمان هوافضاي وزارت دفاع كه محل افتتاح نخستين سامانه فضايي ايران است قرار داده شده تا رسانه‌ها و مسئولين از اين دستاورد بزرگ كشور بازديد كنند.
قرار است ماهواره بومي «اميد» در آينده نزديك توسط موشك ماهواره‌‌بر ساخت كشورمان و از پايگاه پرتاب فضايي ايران به مدار پرتاب شود.

اسامي اعضاي كنوني كلوپ فضايي که ايران عضو يازدهم اون شده را در به ترتيب در زير قرار مي دهم:

1- شوروی
چهار اکتبر 1957
ماهواره: اسپاتنیک 1
موشک: شماره هفت قدیمی
محل پرتاب:مرکز فضایی بایکنور

2- آمریکا
31 ژانویه 1958
ماهواره: کاوشگر 1
موشک: ژوپیتر-سی
محل پرتاب: کیپ کاناورال

3- فرانسه
26 نوامبر 1965
ماهواره: استریکس 1
موشک: دیامانت
محل پرتاب: الجزایر

4- ژاپن
11 فوریه 1970
ماهواره: اوهسومی
موشک: لامبادا 4S-5
محل پرتاب: کاگوشیما

5- چین
24 آوریل 1970
ماهواره: چین 1
موشک: لانگ مارچ 1
محل پرتاب: مغولستان

6- انگلستان
28 اکتبر 1971
ماهواره: X-3
موشک: بلک ارو
محل پرتاب: استرالیا

7- اروپا
24 دسامبر 1979
ماهواره: CAT
موشک: آریانا
محل پرتاب: گویانای فرانسه

8- هند
18 جولای 1980
ماهواره: روهینی 1
موشک: پرتاب کننده ماهواره
محل پرتاب:جزیره سریهاریکوتا

9- اسرائیل
19 سپتامبر 1988
ماهواره: افک 1
موشک: شاویت
محل پرتاب: بیابان نگو

10- عراق
5 دسامبر 1989
ماهواره: موشک مرحله سوم
موشک: موشک مرحله سوم
محل پرتاب: الانبار

11- ایران
4 فوریه 2008
موشك: کاوش
محل پرتاب: سمنان

منبع: فکس نیوز و ویکی پدیا

سلام من باز اومدم  خدارو شکر از شر این امتحانات راحت شدم

همه نابغه ها یکی یکی از بین ما رفتند سعدی، حافظ، ابن سینا...
منم این روزا حال خوشی ندارم!

حتی اگه خدا رو در رو ما رو به راه راست هدایت کنه، ما عوضی می ریم. چون سمت راست اون می شه سمت چپ ما!

ترکه همش دعا می کرده بچه دار شه یه شب جبرئیل میاد تو خوابش میگه عوض اینهمه دعا برو زن بگیر

چند تا ترک میرن سینما . فیلم راز بقا رو داشته پخش می کرده . تمساحه آروم آروم میاد و آهو رو می خوره.همه ناراحت میشن . تمساحه میره پای خر رو بخوره با یه جفتک پوز تمساحه رو داغون میکنه . یه دفعه ترکه بلند میشه میگه محمدیاش صلوات

لرزش صدات .برق نگات . طپش قلبت . نفسهاي تندت و عرقي كه رو پیشونيت نشسته . همه گوياي يك چيزه :................................... تيروئيدت پركاره برو دكتر عزیزم!

در يك نظر سنجي که از مردم دنيا شده بود، نتايج جالبي به دست آمد. سوال: نظر خودتون رو راجع به راه حل كمبود غذا در ساير كشورها صادقانه بيان كنيد؟ كسي جوابي نداد چون: در آفريقا كسي نمي دانست غذا يعني چه؟ در آسيا كسي نمي دانست نظر يعني چه؟ در اروپاي شرقي كسي نمي دانست صادقانه يعني چه؟ در اروپاي غربي كسي نمي دانست كمبود يعني چه؟ در آمريكا كسي نمي دانست ساير كشورها يعني چه؟

چه دردیست در میان جمع بودن ولی در گوشه ای تنها نشستن! برای دیگران چون کوه بودن ولی در چشم خود آرام شکستن!برای هر لبی شعری سرودن ولی لب های خود همواره بستن! به رسم دوستی دستی فشردن ولی با هر سخن قلبی شکستن! به نزد عاشقان چون سنگ خاموش ولی در بزم خود غوغا نشستن...

تقدیم به کسی که بعد از این همه سال هنوز نمی دانم کیست....

آرزوي من اين است توي عصر طوفاني
قانعم كني جوري كه هميشه مي ماني

آرزوي من اين است كه تو مال من باشي
غير ممكن ممكن تو محال من باشي

آرزوي من اين است بين اين همه انسان
نيت تو من باشم توي فال با فنجان

آرزوي من اين است كه دو روز طولاني
در كنار تو باشم فارغ از پشيماني

آرزوي من اين است كه تو مثل يك سايه
سرپناه من باشي لحظه تر گريه

آرزوي من اين است عشق تو كمم باشد
اسم تو فقط زخمي روي مرهمم باشد

آرزوي من اين است نرم و عاشق و ساده
همسفر شوي با من در سكوت جاده

آرزوي من اين است كه تو ساز من باشي
من نياز تو باشم تو نياز من باشي

آرزوي من اين است هستي تو من باشم
لحظه هاي هشياري مستي تو من باشم

آرزوي من اين است تو غزال من باشي
تك ستاره روشن در خيال من باشي

آرزوي من اين است در شبي پر از رويا
پيش ماه و تو باشم تا سحر لب دريا

آرزوي من اين است در تولدي دوم
مثل مه شوم در تو با همه وجودم گم

آرزوي من اين است از سفر نگويي تو
تو هم آرزويي كن اوج آرزويي تو

آرزوي من اين است آرزو كني من را
معني اش كني با عشق شعر سبز ماندن را

آرزوي من اين است مثل ليلي و مجنون
پيروي كنيم از عشق اين جنون بي قانون

آرزوي من اين است در پگاهي از خرداد
راهي سفر گرديم طبق رسم يك پيوند

آرزوي من اين است در شبي كه تاريك است
تو بگويي از وصلي كه لطيف و نزديك است

آرزوي من اين است زير سقف اين دنيا
من براي تو باشم تو براي من تنها