زن عشق می کارد و کینه درو می کند....

دیه اش نصف دیه توست و مجازات زنایش با تو برابر...

می تواند تنها یک همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسرهستی....

برای ازدواجش  در هر سنی ـاجازه ولی لازم است و تو هر زمانی بخواهی به لطف قانونگذار می توانی ازدواج کنی... در محبسی به نام بکارت زندانی است و تو...

او کتک می خورد و تو محاکمه نمی شوی...

او می زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می کنی...

او درد می کشد و تو نگرانی که کودک دختر نباشد...

او بی خوابی می کشد و تو خواب حوریان بهشتی را می بینی...

او مادر می شود و همه جا می پرسند نام پدر....

و هر روز او متولد میشود؛  عاشق می شود؛ مادر می شود؛ پیر می شود و میمیرد...

و قرن هاست که او؛ عشق می کارد و کینه درو می کند چرا که در چین و شیارهای صورت مردش به جای گذشت زمان جوانی بر باد رفته اش را می بیند و در قدم های لرزان مردش؛ گام های شتابزده جوانی برای رفتن و درد های منقطع قلب مرد؛ سینه ای را به یاد می اورد که تهی از دل بوده و پیری مرد رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده می کند...

و اینها همه کینه است که کاشته می شود در قلب مالامال از درد...!

و این, رنج است...     دکتر علی شریعتی

این ماه لعنتی هم تمومی نداره ماه جدایی من از تمام داشته ها و نداشته هام شده ول کنم نیست وقتی دارم از کسی یا چیزی جدا میشم دلم می گیره نمی دونم چرا برای من سخت ترین کار دنیا جداییه حتی از افراد و جاها و چیزایی که دوستشون ندارم  مثل همین خونه و محله که همین روزا ترکشون میکنم در هر صورت همیشه تنها کلمه ای که تونسته اشک منو در بیاره (خداحافظی) بوده خوب یادمه روزی که داداشم داشت می رفت سربازی چه اشکی می ریختم با اینکه محل خدمتش خود تهران افتاده بود... به قول مامانم یکی نمی دونست فکر میکرد خدای نکرده عزیزی رو از دست دادم

این چند روز روزای خوبی نبود ...یه جورایی بیمار بودم و بی حوصله! دوستانی که طاقت این بی حوصلگیمو نداشتن تنهام گذاشتن ... می دونم چیزی که مال من نیست دل بستن خطاست اما چه کنم؟! ظاهرا توی این دنیا هیچی متعلق به من نیستسهم من از همه چیز این دنیای لعنتی یه خاطره است و بس! امروز غمگینم ..امروز هر آنچه در توان داشتم به کار بردم تا روزی شاد داشته باشم اما نمی دونم چرا هر چه تلاش می کنم نمی شود...

دلم گرفته از این روزها .... چه دلتنگم چقدر بهانه برای گریه دارم ... و چقدر برای حتی لبخند زدن ناتوانم ... دستهایم میل به بارش دارند مثل باران شمال روی جنگل نور یکریز و بی وقفه ... دلم گرفته از این ادمها ... ادمهای بد ... ادمهای سرد مثل برف... برف کوه توچال سنگین و متراکم ....مثل اوار ... اوار یک زلزله... چقدر سهمگین است که عزیزی روی قلبت اوار بشود و بخراشد و پایین برود ....و تو نتوانی حتی ..به کسی ....یا حتی گریه کنی .... نمی دانی چقدر روی قلبم سنگینی می کند ...می خواهم نفس بکشم به ادمها بگو کنار بروند ....تمامی سلولهای بدنم سرشار از حس سرد مرگ است...نه حس غم نه شادی نه عشق...

تا به کی باید رفت از دياری به دياری ديگر

نتوانم جستن هرزمان عشقی و ياری ديگر

کاش ما آن دو پرستو بوديم که همه عمر سفر می کرديم از بهاری به بهاری ديگر...

الهم نزلنا حوریاً تک دانه و هیکل توپ (خدایا منو به خاطر این درخواست سنگینم ببخش)...!

 کم توقعا...!

السّن الصغیرا...!

I Need  لا کوزه ترشی...!

الوضع المالی.... عالی و جهیزیتها کاملةُ...!

و والدینها رو به موتا، ترجیحاً لا خواهر و مادر و پدر و کلهم فک و فامیلا...!

الچشم البسته (لا آفتاب مهتاب دیده)...!

کدبانوا فی المور المنزل (همه جور چیزا)...!

١٨٠% مطیع الامر، لا چون و چرا و تسلیماً لخشمنا...!

قویاً فی تحمل بوی جوراب و الغیر چیزها...!

یا رب اعطینا الیک For Me فوری....! 

و اما دعای دخترها:

^{▪ مردان خوب، زشت هستند.}

^{▪ مردان خوش قيافه، خوب نيستند.}

^{▪ مردان خوب و خوش قيافه به جنس موافق تمايل دارند.}

^{▪ مردان خوب، خوش قيافه و علاقمند به جنس مخالف، متاهل هستند.}

^{▪ مرداني كه آنچنان خوش قيافه نيستند، ولي خوبند، پولدار نيستند.}

^{▪ مـرداني كه آنچنان خوش قيافه نيستند، ولي پولدار و خوبند، تصور مي كنـنـد مـا بـه دنبال مال آنها هستيم.}

^{▪ مردان خوش قيافه و بي پول، بدنبال پول ما هستند.}

^{▪ مردان خـوش قـيافه، كه آنچنان خوب نيستند و تا حدي به جنس مخالف علاقمندند، تصور نميكنند كه ما به اندازه كافي زيبا هستيم.}

^{▪ مرداني كه تصور مي كـنـنـد مـا زيـبـا هستـيم، به جنس مخالف علاقمندند، تا حدي خوش قيافه و پولدار هستند، آدمهايي ترسو و بزدل ميباشند.}

^{▪ مرداني كه تا حدي خوش قيافه هستند، تاحـدي خـوب هستند، مقداري پول دارند و سپاسگزار خدا هستند، به جنس مخالف علاقمندند، خجالتي هسـتند، و هرگز اولين قدم را برنمي دارند (براي آشنايي پيش قدم نمي شوند)}

^{▪ مرداني كه هرگز قدم اول را برنمي دارند، زماني كه ما پيشقدم مي شـويم، اتوماتيك وار علاقه را در ما از بين ميبرند.}

دختران روستا به شهر فكر می كنند !   دختران شهر در آرزوی روستا می ميرند !  مردان كوچك به آسايش مردان بزرگ فكر می كنند !  مردان بزرگ در آرزوی آرامش مردان كوچک می ميرند !  كدامين پل در كجای جهان شكسته است  كه هيچ كس به خانه اش نمی رسد !!!

عشق خود يک عذاب است اما محروم بودن از آن مرگ است شکسپير

میدونی اوج رفاقت کجاست؟ . . . . اینکه به یاد رفیقی باشی که به یادت نیست . . . . ببین من الان اوج رفاقتم

گر بوسه می خواهی

گر بوسه می خواهی بیا، یک نه دو صد بستان برو

این جا تن بی جان بیا، زین جا سراپا جان برو

صد بوسه ی تر بخشمت، از بوسه بهتر بخشمت

اما ز چشم دشمنان، پنهان بیا، پنهان برو

هرگز مپرس از راز من، زین ره مشو دمساز من

گر مهربان خواهی مرا، حیران بیا حیران برو

در پای عشقم جان بده، جان چیست، بیش از آن بده

گر بنده ی فرمانبری، از جان پی فرمان برو

امشب چو شمع روشنم، سر می کشد جان از تنم

جان ِ برون از تن منم، خامُوش بیا سوزان برو

امشب سراپا مستیم، جام شراب هستیم

سرکش مرا وَزْکوی من افتان برو؟ خیزان برو

بنگر که نور حق شدم، زیبایی ی مطلق شدم

در چهره ی سیمین نگر، با جلوه ی جانان برو.

سیمین بهبهانی

خطای دید: احمدی نژاد با کراوات؟!؟!!!

شما در یک شب بسیار سرد و طوفانی در جاده ای خلوت رانندگی می کنید ناگهان متوجه می شوید که سه نفر در ایستگاه اتوبوس به انتظار رسیدن اتوبوس این پا و آن پا می کنند و در آن باد و باران و طوفان چشم به راه معجزه ای هستند. یکی از آنها پیرزن بیماری است که اگر هرچه زودتر کمکی به او نشود ممکن است همانجا در ایستگاه اتوبوس غزل خداحافظی را بخواند. دومین نفر صمیمی ترین و قدیمی ترین دوست شماست که حتی یک بار شما را از مرگ نجات داده است و نفر سوم آقا پسر بسیار جذاب و زیبایی است که ...

اگر اتومبیل شما فقط یک نفر جای خالی داشته باشد شما از میان این سه نفر کدامیک را سوار ماشینتان می کنید؟ پیرزن بیمار؟ دوست قدیمی؟ یا آن پسر زیبا را؟

اگه من جای شما باشم ... سویچ ماشینم را میدهم به آن دوست قدیمی ام تا پیرزن بیمار را به بیمارستان برساند و خودم با آن پسر زیبا در ایستگاه اتوبوس می مانم تا اتوبوس از راه برسد و ما را سوار کند